Ban de boter!

Door Wom op vrijdag 28 november 2014 13:25 - Reacties (57)
Categorie: Anders, Views: 7.241

Dat het gezond kan zijn weet ik inmiddels. Dat veel mensen er geen probleem mee hebben is iets waar ik me ook bewust van ben. Maar toch is het iets wat ik zo veel mogelijk zal vermijden: boter.

Het bakken met boter of als ingrediënt in de bereiding zijn dingen waar ik geen moeite mee heb. Maar het smeren van boter op mijn brood of beschuit is iets wat je mij nooit zult zien doen. Het door mij zorgvuldig geselecteerde beleg zal body-to-body komen te liggen met mijn boterham. Zoals de fabrikant het in mijn ogen ook bedoeld heeft.

Het is de smaak van boter waar ik dus een probleem mee heb. In de spaarzame gevallen dat ik in het verleden een boterham met boter heb gegeten was het de overheersende smaak van deze tot boter opgeklopte room die mij deed stoppen met eten. De smaak van boter heeft niks te zoeken bij de smaak die ik verwacht van mijn beleg.

Dit zorgt uiteraard voor een aantal uitdagingen. Zo heeft het me wat training gekost om mijn beschuitje in de ochtend met hagelslag te verwennen. Nu weet ik al wat je denkt: “Dat gaat nooit zonder boter!”. Onwetendheid lieve lezers, pure onwetendheid. Dankzij inmiddels jarenlange training kan ik een beschuit met hagelslag eten zonder overmatig te knoeien. Het aantal stukjes hagelslag wat zijn weg niet direct naar mijn mond vind is bijna op een hand te tellen.

Ook op een boterham heb ik dankzij een speciale vingertechniek met mijn pinken amper verspilling van mijn geliefde beleg. En diegene die dan toch op mijn bord terug te vinden zijn, worden door een vakkundig natgemaakte vinger toch nog opgepikt en opgegeten. Bijkomend voordeel van deze techniek is dat ik een kick-ass uitvoering van ‘I Love You’ in gebarentaal heb. (http://nl.wikipedia.org/wiki/Handalfabet)

Natuurlijk heeft het ook wel eens nadelen dat ik geen boter lust. Pasgeboren kinderen worden traditiegetrouw verwelkomd met een beschuit voorzien van gekleurde muisjes. Standaard worden die uiteraard voorzien van boter, zodat ik deze standaard altijd afsla. Ook bij meetings waarbij er broodjes voor bijvoorbeeld de lunch worden geserveerd moet ik altijd extra voorzichtig zijn.

Wanneer je vraagt of een bepaald item zonder boter kan worden geserveerd wordt je vreemd aangekeken. Het feit dat iemand geen boter lust roept schijnbaar dezelfde reactie op als tegen een gelovige vertellen dat je niet in God gelooft. Men zal je proberen te overtuigen van hun gelijk en dat je het anders moet doen. Tevergeefs, dat wel.

Veelgehoord argument is dat men het zonder boter wat droog vind. Waarom zie ik dan nog veel mensen ook boter gebruiken bij leverpastei of chocoladepasta? Los van het feit dat het esthetisch in mijn ogen vrij smerig wordt ontgaat mij het verdere nut.

Nu begrijp ik ook wel dat de meerderheid van boterham- en beschuitetend Nederland braaf boter zal blijven gebruiken. Uiteraard geen probleem. Maar probeer het eens zou ik willen zeggen. Ontdek de pure smaak van je beleg op een verse boterham! Wie weet roep je dan wel net als mij over een tijd: ban de boter!

Liefdesverdriet.

Door Wom op vrijdag 14 juni 2013 11:59 - Reacties (17)
Categorie: Anders, Views: 13.868

Ik zie je liggen, in duizend stukken. Ik weet dat het mijn schuld is, want ik heb je laten vallen. Het was zeker niet mijn intentie, maar het gebeurde. En het klopt, het was niet de eerste keer. Maar toch wisten we altijd weer tot elkaar te komen. Al merkte ik de laatste tijd wel dat het steeds meer moeite van mijn kant kostte. Iets wat ik je ook niet kwalijk kan nemen eigenlijk.

Was het maar zo makkelijk dat ik je met een beetje tape weer terug heel kon maken, maar de schade die ik gemaakt heb is te groot. Als ik naar je kijk weet ik dat het over is. Nooit meer zal ik je zoeken als ik je nodig heb, nooit meer zal ik je betasten zoals ik alleen jou kan betasten. Wat heb ik je hard nodig en wat zal ik je missen.

Inderdaad, ik heb mijn afstandsbediening maar weer eens laten vallen.

Kunst van het spammen.

Door Wom op maandag 10 mei 2010 15:13 - Reacties (17)
Categorie: Anders, Views: 4.163

[spem]
(Engels)
de -woord (mannelijk)
samentrekking van spiced ham , gekruide ham in blik


Hoewel er vast kunstvormen zijn die met het bovenstaande product prima uit de voeten kunnen wil ik het echter hebben over een andere kunst.

Het lijkt erop dat iedereen die nog maar een klein beetje zijn emailadres actief gebruikt er automatisch mee te maken krijg, ongewenste post. Daarin zie ik enige gelijkenis met een bepaalde club uit Leeuwarden. Eén keer in de zoveel tijd krijg ik daar ook een acceptgiro van te zien, maar het maandblad vergeten ze volgens mij op te sturen. En dat zonder me ook maar ergens voor op te geven, maar eens kijken op hun website hoe ik mijn abonnement kan opzeggen.

Maargoed, de kunst van het spammen dus. Zonder je ook maar ergens voor op te geven ben je automatisch deel gaan uitmaken van een bepaalde club. En dankzij dat lidmaatschap krijg je allerlei zeer voordelige aanbiedingen welke geheel (op het oog) kostenloos je inbox binnenkomen. Uiteraard heb je tegenwoordig allerlei filters en blacklists waardoor al je spammailtjes automagisch richting een speciale map van je emailprogramma gaan. Als een soort van roedel zoeken ze elkaar daar op zou je kunnen zeggen.

Zo af en toe waag ik eens een kijkje te nemen in die folder en laatst merkte ik iets op wat ik wel sterk vond. Er zit namelijk een kunst in verborgen! Niet direct het soort kunst wat je aan een muur wilt hangen of wat je op het eerste oog kan toeschrijven aan dat net wat minder begaafde neefje. Nee, daar heeft het weinig mee van doen.

Het eerste mailtje waar mijn oog op valt (figuurlijk gesproken gelukkig) is dat van een tandenbleekset. Nu nog wittere tanden voor een nóg lagere prijs! Ideaal natuurlijk, want wil wil er nu niet de glimlach van een filmster. Uiteraard goed voor je zelfvertrouwen. Een mailtje verder kom ik een middel tegen wat goed zou werken tegen kaalheid. Naast witte tanden kan ik mijn volle haardos behouden. Weer een boost voor het zelfvertrouwen.

Vanaf hier wordt het echter interessant, want het mailtje erop is voor een datingsite. Met mijn nieuw gewonnen zelfvertrouwen kan ik me dus laten inschrijven voor de virtuele vleeskeuring waar ik anders niet genoeg zelfvertrouwen voor had. Wat goed een goede timing! Enthousiast schrijf je jezelf natuurlijk in waarna het niet lang duurt voordat je een eerste date hebt. Niet gek met die witte tanden en volle haardos.

Het herwonnen zelfvertrouwen zorgt er voor dat er na de eerste date een tweede date volgt. Helaas kosten zulke dingen geld. Wat een geluk heb ik dan ook dat er een vriendelijke Nigeriaan is die mij geld wil geven zodat hij aan zijn eigen geld kan komen. Zoveel geluk in één inbox, wie kan het geloven!

Dankzij dit geld komen er vervolgdates. Als gevolg dat je ook steeds wat intiemer wordt en op een gegeven moment seks in beeld komt. Jammer dat geld en zelfvertrouwen er niet voor zorgen dat je meest waardevolle lichaamsdeel (zonder ben je niks meer waard volgens velen) fier en strijdlustig ten strijde kan gaan zonder problemen. Maar dat is uiteraard zonder je spamfolder gerekend. Want jawel, de Viagrapillen zijn juist deze week in de aanbieding. Het is dan ook een kwestie van tijd voordat je zenuwachtig rond je zit te kijken omdat je die blauwe rakker al iets te vroeg genomen hebt.

Succes gegarandeerd zou je zeggen. Je hebt zelfvertrouwen, je bent voorzien van vrouw en een stijve piemel én je hebt genoeg geld om leuke dingen te doen. Helaas kun je uit je spamfolder niet direct iets vinden om leuk te blijven dus na een aantal jaar komt de sleet er een beetje in. Met als gevolg dat je uit elkaar gaat. Gelukkig kun je via je spamcontacten aan een goedkope advocaat komen die speciaal voor scheidingen is opgeleidt. Wederom helpt je verzameling spam je uit de brand.

Voor je gevoel ben je dan dus eigenlijk weer terug bij af. Maar ditmaal wel met een volle haardos, prachtig wegenverfwit gebit. En zelfs dan komt je spamfolder nog ten goede. Want als een reiger die je veel te dure koikarper in het zicht heeft valt je oog (wederom figuurlijk) op het volgende mailtje. Een lidmaatschap voor meer dan 25 pornosites. Komt die stijve piemel ook gelijk van pas.

Pikzwart.

Door Wom op donderdag 4 maart 2010 18:56 - Reacties (11)
Categorie: Anders, Views: 5.615

"Heb je die kleine van Karel al gezien?"
- Jaja, die is al flink groot voor 2 maand.
"En wat te denken van die volle kop met haar al!"
- Sow, inderdaad. Flinke bos met pikzwart haar staat daar op.

Pikzwart. Gras is groen, de lucht is blauw. Teletubbies, kom maar g...
Deze logica volgende zou het mannelijk geslachtsdeel dus zwart moeten zijn. Is dit overschatting dat deze altijd zo groot is dat al de rest in zijn schaduw moet staan? Of spelen er toch andere motieven?

Zwart is niet bepaald iets wat vaak in positieve zin gebruikt wordt. De pest werd ook wel de zwarte dood genoemd en was niet bepaald een hit. Zwartwerk is zelfs strafbaar. Waarom moet dan voor de versterking van de kleur zwart er een piemel aan te pas komen?

Is dit dan iets negatiefs? Verzonnen door iemand met zelf een van grootte klein stuk gereedschap? Wie kan het me uitleggen?

Ik zou me als piemel aardig op mijn pik getrapt voelen!

Help, ik ben een beelddenker!

Door Wom op dinsdag 2 maart 2010 11:48 - Reacties (30)
Categorie: Anders, Views: 6.603

Het kan niet anders, ik ben gehandicapt. Anders kan ik het niet omschrijven vrees ik. Mensen die er ook last van hebben zullen snel instemmend knikken vermoed ik. Als een alcoholist op een AA-meeting kom ik uit de kast: ik ben een beelddenker.

Voor de mensen die nu niet instemmend zitten te knikken zal ik even uit de doeken doen wat dit kan betekenen voor iemand. Het is namelijk zo dat bij alles wat je verteld wordt je een plaatje in je hoofd maakt. Visualiseren van datgene wat je verteld wordt zeg maar.

Een ruime fantasie is een leuk iets. Het helpt bij het bedenken van oplossingen maar ook voor het aangenaam maken van situaties waar je jezelf niet in wilt bevinden kan het uitkomst bieden. Verhaaltjes verzinnen kost weinig moeite en je kan goed dingen voor de geest halen.

Maar dat laatste kan dus ook een kwelling zijn. Dingen die indruk maken zullen de meeste wel voor zich kunnen halen. Denk aan Goatse, Tubgirl en al die andere juwelen van het internet. Als je dit eenmaal gezien hebt dan kun je voor de rest van je leven dit beeld wel naar voren halen. Mocht je het niet kennen kan ik je Google van harte afraden (lastig he, nieuwsgierigheid ;) ).

Maar trek die lijn eens door. We kennen allemaal wel die collega/vriend/familieleden welke een gave heeft/hebben om verhalen te vertellen die een ander nét iets te ranzig vind. Voorwerpen in gaten waar ze niet thuishoren, uitwerpselen waar het werp gedeelte iets te letterlijk wordt genomen of andere gevolgen van de twee grote uitgangen van het menselijk lichaam. Vaak vallen die verhalen in één van die catagorieën.

Mocht je die verhalen gewoon plat aanhoren dan geloof je het allemaal wel en heb je er verder weinig last van. Ben je net als mij gehandicapt met het beelddenksyndroom dan heeft je geest de uitermate gezellige gave om alles te visualiseren. Inleven in iemands verhaal wordt erg makkelijk zo, in sommige gevallen lijkt het alsof je eerste rang zit.

En dat wil je niet. Je wilt helemaal die dingen niet voor je zien. En tóch gebeurd het. Oncontroleerbaar schieten de beelden door je hoofd waarbij vaak een slaak van afgrijzen wordt geuit. Je gezicht betrekt en samen met andere beelddenkers bedank je de verteller voor wederom een nieuwe ervaring welke je niet wilde meemaken.

Het mooie is, het is ook nog eens besmettelijk. Denk even terug aan bepaalde passages van deze tekst. 9 op 10 dat je ook opeens bepaalde beelden door je hoofd had schieten waar je niet op zat te wachten. En geloof me, dat is het begin van het einde. Je leven zal vanaf nu niet meer hetzelfde zijn. Wen er maar aan, ook jij bent gehandicapt nu.

Tegen de tijd dat er een belangengroep is voor mensen met onze condities laat ik het weten. Want beelddenkers, samen staan we sterk!