Het beheren van een kleinschalige website.

Door Wom op zondag 10 maart 2019 12:18 - Reacties (4)
Categorie: Anders, Views: 3.176

Het was ergens rond 2011 dat ik merkte dat bij het aanbieden van een advertentie op Marktplaats ik nogal wat zaken niet kon vinden. Bepaalde functies die ik nodig had bleken niet beschikbaar in de subcategorie waar ik wilde plaatsen en zo werd het idee geboren voor een eigen website. Daarin kon ik datgene wat ontbrak wel toevoegen.

In het verleden had ik met HTML en CSS beperkte websites gemaakt, maar echt een goede website maken kon ik niet zelf. Omdat ik wist dat mijn doelgroep redelijk beperkt zou zijn moest ik op zoek naar standaard oplossingen. Want waarom iets zelf doen als een ander dat al voor jou heeft gedaan? Na enig speurwerk bleek dat al best veel mensen een kloon van Marktplaats hadden proberen maken. Je kon zelfs kant en klare scripts kopen waarmee je direct aan de slag kon.

Begin 2012 was het zo ver: ik had een domein gekocht en had een verse Wordpress installatie voorzien van een thema genaamd Classipress. Omdat mijn website gebonden is aan het carnavalsseizoen was enige haast geboden, maar rond de carnavalperiode konden de eerste advertenties geplaatst worden.

Met gerichte reclame en het persoonlijk aanspreken van mensen druppelden de eerste advertenties binnen. De eerste vorm van succes om het zo maar te zeggen. Zo goed als alle gebruikers gebruikten een PC of laptop om de website te bezoeken, zodat de website vooral gericht was op resoluties van 1024 bij 768 pixels.

Gaandeweg de jaren werden de sociale kanalen belangrijker. Aanwezig zijn op Facebook was niet genoeg, er moest ook actief content geplaatst worden. Waar eerst zoekresultaten via Google belangrijk waren, bleek dat steeds meer bezoekers via Facebook de website bezochten. Zeker advertenties die veel gedeeld werden sprongen er in de statistieken uit.

In diezelfde periode groeide het aantal bezoekers dat via een mobiele telefoon of smartphone naar de website kwam. Aanpassingen in het ontwerp waren nodig zodat de gehele website 'responsive' werd. Gelukkig kon ik werderom beroep doen op het voorwerk door anderen, zodat ik niet zelf deze aanpassing moest doen. Daar heb ik simpelweg niet de kennis voor.

De bezoekersaantallen groeiden in de loop de jaren. Zodanig dat er verhuist moest worden naar een andere server om de website te hosten. Hier kwamen echter hogere kosten bij, dus kwamen er advertenties op basis van Google Adsense op de website. Een juiste mix hier in vinden tussen irritant en winstgevend is en blijft een lastige. Maar aangezien adverteren op de website gratis is wel een noodzakelijke stap.

De laatste twee jaar zie je dat de meerderheid van de bezoekers (laatste 3 maanden boven de 90%) via een smartphone de website bezoeken. Dit vraagt toch een iets andere benadering van hoe men een website gebruikt, zonder dat je de PC-gebruiker mag vergeten. Veel kijken hoe anderen dit doen is leerzaam. Tegelijkertijd neemt het gebruik van Facebook flink af. Berichten van je eigen pagina worden minder bekeken en minder mensen klikken de links aan.

Gek genoeg zie je die groei nog wel bij Instagram, waarbij je niet direct kunt linken naar eigen content. Maar de extra zichtbaarheid daar zorgt toch voor meer verkeer. Goed te merken dat het daar dus heel belangrijk is de juiste foto's te kiezen voor je berichten, zodat mensen doorklikken.

Zo merk je dat je ook met een kleine website als die van mij goed de grote golven van 'het internet' merkt. Zeker ook hoe je hier jezelf op moet aanpassen. Stilstand is achteruitgang en dat zorgt er wel voor dat je steeds nieuwe dingen op je pad krijgt. Komend uit een periode waarbij een foto van 1MB aan de grote kant was naar het uploaden van tien foto's via je smartphone.

Resumerend kun je stellen dat het beheren van een website als niet-webdeveloper leerzaam is. Zit je zelf met een idee maar durf je die stap niet te nemen? Gewoon proberen zou ik zeggen, je kennis kan er alleen maar van toenemen.

Tot hier gelezen en nu wel benieuwd welke website dit over gaat? Klik dan hier.

Ban de boter!

Door Wom op vrijdag 28 november 2014 13:25 - Reacties (57)
Categorie: Anders, Views: 10.249

Dat het gezond kan zijn weet ik inmiddels. Dat veel mensen er geen probleem mee hebben is iets waar ik me ook bewust van ben. Maar toch is het iets wat ik zo veel mogelijk zal vermijden: boter.

Het bakken met boter of als ingrediënt in de bereiding zijn dingen waar ik geen moeite mee heb. Maar het smeren van boter op mijn brood of beschuit is iets wat je mij nooit zult zien doen. Het door mij zorgvuldig geselecteerde beleg zal body-to-body komen te liggen met mijn boterham. Zoals de fabrikant het in mijn ogen ook bedoeld heeft.

Het is de smaak van boter waar ik dus een probleem mee heb. In de spaarzame gevallen dat ik in het verleden een boterham met boter heb gegeten was het de overheersende smaak van deze tot boter opgeklopte room die mij deed stoppen met eten. De smaak van boter heeft niks te zoeken bij de smaak die ik verwacht van mijn beleg.

Dit zorgt uiteraard voor een aantal uitdagingen. Zo heeft het me wat training gekost om mijn beschuitje in de ochtend met hagelslag te verwennen. Nu weet ik al wat je denkt: “Dat gaat nooit zonder boter!”. Onwetendheid lieve lezers, pure onwetendheid. Dankzij inmiddels jarenlange training kan ik een beschuit met hagelslag eten zonder overmatig te knoeien. Het aantal stukjes hagelslag wat zijn weg niet direct naar mijn mond vind is bijna op een hand te tellen.

Ook op een boterham heb ik dankzij een speciale vingertechniek met mijn pinken amper verspilling van mijn geliefde beleg. En diegene die dan toch op mijn bord terug te vinden zijn, worden door een vakkundig natgemaakte vinger toch nog opgepikt en opgegeten. Bijkomend voordeel van deze techniek is dat ik een kick-ass uitvoering van ‘I Love You’ in gebarentaal heb. (http://nl.wikipedia.org/wiki/Handalfabet)

Natuurlijk heeft het ook wel eens nadelen dat ik geen boter lust. Pasgeboren kinderen worden traditiegetrouw verwelkomd met een beschuit voorzien van gekleurde muisjes. Standaard worden die uiteraard voorzien van boter, zodat ik deze standaard altijd afsla. Ook bij meetings waarbij er broodjes voor bijvoorbeeld de lunch worden geserveerd moet ik altijd extra voorzichtig zijn.

Wanneer je vraagt of een bepaald item zonder boter kan worden geserveerd wordt je vreemd aangekeken. Het feit dat iemand geen boter lust roept schijnbaar dezelfde reactie op als tegen een gelovige vertellen dat je niet in God gelooft. Men zal je proberen te overtuigen van hun gelijk en dat je het anders moet doen. Tevergeefs, dat wel.

Veelgehoord argument is dat men het zonder boter wat droog vind. Waarom zie ik dan nog veel mensen ook boter gebruiken bij leverpastei of chocoladepasta? Los van het feit dat het esthetisch in mijn ogen vrij smerig wordt ontgaat mij het verdere nut.

Nu begrijp ik ook wel dat de meerderheid van boterham- en beschuitetend Nederland braaf boter zal blijven gebruiken. Uiteraard geen probleem. Maar probeer het eens zou ik willen zeggen. Ontdek de pure smaak van je beleg op een verse boterham! Wie weet roep je dan wel net als mij over een tijd: ban de boter!

Liefdesverdriet.

Door Wom op vrijdag 14 juni 2013 11:59 - Reacties (17)
Categorie: Anders, Views: 16.027

Ik zie je liggen, in duizend stukken. Ik weet dat het mijn schuld is, want ik heb je laten vallen. Het was zeker niet mijn intentie, maar het gebeurde. En het klopt, het was niet de eerste keer. Maar toch wisten we altijd weer tot elkaar te komen. Al merkte ik de laatste tijd wel dat het steeds meer moeite van mijn kant kostte. Iets wat ik je ook niet kwalijk kan nemen eigenlijk.

Was het maar zo makkelijk dat ik je met een beetje tape weer terug heel kon maken, maar de schade die ik gemaakt heb is te groot. Als ik naar je kijk weet ik dat het over is. Nooit meer zal ik je zoeken als ik je nodig heb, nooit meer zal ik je betasten zoals ik alleen jou kan betasten. Wat heb ik je hard nodig en wat zal ik je missen.

Inderdaad, ik heb mijn afstandsbediening maar weer eens laten vallen.

Kunst van het spammen.

Door Wom op maandag 10 mei 2010 15:13 - Reacties (17)
Categorie: Anders, Views: 6.404

[spem]
(Engels)
de -woord (mannelijk)
samentrekking van spiced ham , gekruide ham in blik


Hoewel er vast kunstvormen zijn die met het bovenstaande product prima uit de voeten kunnen wil ik het echter hebben over een andere kunst.

Het lijkt erop dat iedereen die nog maar een klein beetje zijn emailadres actief gebruikt er automatisch mee te maken krijg, ongewenste post. Daarin zie ik enige gelijkenis met een bepaalde club uit Leeuwarden. Eén keer in de zoveel tijd krijg ik daar ook een acceptgiro van te zien, maar het maandblad vergeten ze volgens mij op te sturen. En dat zonder me ook maar ergens voor op te geven, maar eens kijken op hun website hoe ik mijn abonnement kan opzeggen.

Maargoed, de kunst van het spammen dus. Zonder je ook maar ergens voor op te geven ben je automatisch deel gaan uitmaken van een bepaalde club. En dankzij dat lidmaatschap krijg je allerlei zeer voordelige aanbiedingen welke geheel (op het oog) kostenloos je inbox binnenkomen. Uiteraard heb je tegenwoordig allerlei filters en blacklists waardoor al je spammailtjes automagisch richting een speciale map van je emailprogramma gaan. Als een soort van roedel zoeken ze elkaar daar op zou je kunnen zeggen.

Zo af en toe waag ik eens een kijkje te nemen in die folder en laatst merkte ik iets op wat ik wel sterk vond. Er zit namelijk een kunst in verborgen! Niet direct het soort kunst wat je aan een muur wilt hangen of wat je op het eerste oog kan toeschrijven aan dat net wat minder begaafde neefje. Nee, daar heeft het weinig mee van doen.

Het eerste mailtje waar mijn oog op valt (figuurlijk gesproken gelukkig) is dat van een tandenbleekset. Nu nog wittere tanden voor een nóg lagere prijs! Ideaal natuurlijk, want wil wil er nu niet de glimlach van een filmster. Uiteraard goed voor je zelfvertrouwen. Een mailtje verder kom ik een middel tegen wat goed zou werken tegen kaalheid. Naast witte tanden kan ik mijn volle haardos behouden. Weer een boost voor het zelfvertrouwen.

Vanaf hier wordt het echter interessant, want het mailtje erop is voor een datingsite. Met mijn nieuw gewonnen zelfvertrouwen kan ik me dus laten inschrijven voor de virtuele vleeskeuring waar ik anders niet genoeg zelfvertrouwen voor had. Wat goed een goede timing! Enthousiast schrijf je jezelf natuurlijk in waarna het niet lang duurt voordat je een eerste date hebt. Niet gek met die witte tanden en volle haardos.

Het herwonnen zelfvertrouwen zorgt er voor dat er na de eerste date een tweede date volgt. Helaas kosten zulke dingen geld. Wat een geluk heb ik dan ook dat er een vriendelijke Nigeriaan is die mij geld wil geven zodat hij aan zijn eigen geld kan komen. Zoveel geluk in één inbox, wie kan het geloven!

Dankzij dit geld komen er vervolgdates. Als gevolg dat je ook steeds wat intiemer wordt en op een gegeven moment seks in beeld komt. Jammer dat geld en zelfvertrouwen er niet voor zorgen dat je meest waardevolle lichaamsdeel (zonder ben je niks meer waard volgens velen) fier en strijdlustig ten strijde kan gaan zonder problemen. Maar dat is uiteraard zonder je spamfolder gerekend. Want jawel, de Viagrapillen zijn juist deze week in de aanbieding. Het is dan ook een kwestie van tijd voordat je zenuwachtig rond je zit te kijken omdat je die blauwe rakker al iets te vroeg genomen hebt.

Succes gegarandeerd zou je zeggen. Je hebt zelfvertrouwen, je bent voorzien van vrouw en een stijve piemel én je hebt genoeg geld om leuke dingen te doen. Helaas kun je uit je spamfolder niet direct iets vinden om leuk te blijven dus na een aantal jaar komt de sleet er een beetje in. Met als gevolg dat je uit elkaar gaat. Gelukkig kun je via je spamcontacten aan een goedkope advocaat komen die speciaal voor scheidingen is opgeleidt. Wederom helpt je verzameling spam je uit de brand.

Voor je gevoel ben je dan dus eigenlijk weer terug bij af. Maar ditmaal wel met een volle haardos, prachtig wegenverfwit gebit. En zelfs dan komt je spamfolder nog ten goede. Want als een reiger die je veel te dure koikarper in het zicht heeft valt je oog (wederom figuurlijk) op het volgende mailtje. Een lidmaatschap voor meer dan 25 pornosites. Komt die stijve piemel ook gelijk van pas.

Pikzwart.

Door Wom op donderdag 4 maart 2010 18:56 - Reacties (11)
Categorie: Anders, Views: 7.851

"Heb je die kleine van Karel al gezien?"
- Jaja, die is al flink groot voor 2 maand.
"En wat te denken van die volle kop met haar al!"
- Sow, inderdaad. Flinke bos met pikzwart haar staat daar op.

Pikzwart. Gras is groen, de lucht is blauw. Teletubbies, kom maar g...
Deze logica volgende zou het mannelijk geslachtsdeel dus zwart moeten zijn. Is dit overschatting dat deze altijd zo groot is dat al de rest in zijn schaduw moet staan? Of spelen er toch andere motieven?

Zwart is niet bepaald iets wat vaak in positieve zin gebruikt wordt. De pest werd ook wel de zwarte dood genoemd en was niet bepaald een hit. Zwartwerk is zelfs strafbaar. Waarom moet dan voor de versterking van de kleur zwart er een piemel aan te pas komen?

Is dit dan iets negatiefs? Verzonnen door iemand met zelf een van grootte klein stuk gereedschap? Wie kan het me uitleggen?

Ik zou me als piemel aardig op mijn pik getrapt voelen!