Nat gaan op een examen.

Door Wom op vrijdag 23 juni 2017 11:54 - Reacties (10)
Categorie: Ervaringen, Views: 7.921

Misschien ken je wel iemand of heb je de tassen en vlaggen al zien hangen. De afgelopen tijd zijn er veel mensen die hun eindexamens hebben gehaald en daarmee hun middelbare school hebben afgerond. Het zien hangen van die boekentassen (wat is er gebeurd met de oldskool leren boekentas trouwens?) deed me terugdenken aan mijn eigen eindexamen op de middelbare school.

Elke schooldag fietste ik met dorpsgenoten richting de nabijgelegen middelbare school. Via een fraai fietspad door een ouderwetse Nederlandse polder trotseerde je daar weer en wind om je kennis te vergroten en jezelf voor te bereiden op toekomstige stappen. Of om een aantal jaar lang het mooiste meisje van de klas proberen te versieren, zoals in mijn geval. Nooit gelukt overigens.

Die eerder genoemde polder doorkruisen betekende het passeren van een aantal sloten. Sommige hiervan hadden een gemaal om zo de stand van het water te kunnen regelen. Op latere leeftijd bleek een dergelijke sloot ook goed te werken om dronken fietsers op te vangen, maar dat is kennis die ik tijdens mijn middelbare schoolperiode nog niet had opgedaan.

Eén van de zaken waar je als puberjongen veel tijd aan kwijt bent is het uitdagen van je vrienden tot acties die ze eigenlijk niet willen doen. Kijken wie er het hoogste in een boom durft te klimmen, zien ze er het snelste rond de boei op zee kan zwemmen en nog een heel aantal andere zaken die er eigenlijk niet toe doen. Maar die wel zeer belangrijk zijn voor jou en je vrienden.

Het grootste gemaal wat we elke dag passeerden was één van die onderwerpen die regelmatig terugkwam tijdens onze fietstocht naar school. Ondanks dat het best een brede sloot was, kon iedereen er met gemak over springen. Althans, met onze mond ging dat in ieder geval prima. Het risico van een nat pak durfde we gek genoeg dan toch niet aan, zodat de diverse claims nooit waargemaakt zijn.

Maar je voelt het al aan je water, dit veranderde tijdens de examenperiode. Op weg richting het examen Nederlands, besefte we dat dit wel eens één van de laatste keren zou zijn dat we in deze samenstelling voorbij het gemaal zouden fietsen. Hoe zonde zou het dan niet zijn dat we niet minimaal één keer de sloot over gesprongen zouden zijn. Dit was eigenlijk onze kans om onze grote mond dan toch maar eens te bewijzen ten opzichte van de andere vrienden. De druk was nog nooit zo hoog.

Het zal u niet verbazen dat we geen eindexamen voor het Gymnasium moesten doen, want hoewel er geen duidelijke noodzaak was besloten we op weg naar het examen de sloot te bedwingen. Het kaf zou van het koren gescheiden worden. Het zou nu eindelijk duidelijk worden wie de échte mannen waren. Groepsdruk in zijn meest pure vorm.

Lezers van dit blog weten dat ik niet de meest atletische van het stel ben. Maar zelfs ik had het idee dat me dit nog wel zou lukken. Fietsen dus aan de kant en wachten op de persoon die als eerste zou springen. Verrassend genoeg bleek dat eigenlijk iedereen de overkant haalde. Behalve ik dan uiteraard. Niet geholpen door mijn relatief korte benen kon ik de overkant nog wel met mijn tenen raken, maar viel uiteindelijk achterover in de sloot.

Volledig doorweekt werd ik de sloot uit gehesen. Dit duurde wel even, want al mijn mede-kompanen lagen uiteraard over de grond te rollen van het lachen. Op dat moment kwam bij mij ook het besef dat ik nog een examen voor de boeg had. Terug naar huis voor een omkleedsessie was tijdtechnisch niet mogelijk. Dan maar doorweekt richting school, weinig andere keuze.

Stilstaand water bij hoge temperaturen ruikt niet bepaald naar de nieuwste geur van Dior of Chanel. Het laat zich raden dat ik omgeven werd door een behoorlijke putlucht. De vragende gezichten op het schoolplein veranderde na uitleg naar een flinke dosis schaterlachen. In mijn eentje had ik de zenuwachtige sfeer in ieder geval kunnen laten omslaan.

Bij de leraren bleef het vooral bij onbegrip en plaatsvervangende schaamte. Een handdoek werd nog snel gevonden, maar de stank die ik meedroeg leek erger te worden met de minuut. Gelukkig bleek dat het niet nodig was om lekker fris te ruiken om je examen Nederlands te mogen doen. Wel werd er beslist dat ik helemaal aan de kant moest gaan zitten, omdat de geur die ik verspreidde wel eens mijn mede examenkandidaten zou kunnen afleiden.

Waar het examen precies over ging kan ik mij niet meer voor de geest halen. Wel weet ik dat ik uiteindelijk met een voldoende geslaagd was, ondanks nat te zijn gegaan tijdens het examen. Daar had ik de door mijn ouders uitgehangen zwembroek ipv. de traditionele schooltas dan ook nog wel voor over.