Open toiletten.

Door Wom op vrijdag 6 mei 2011 16:20 - Reacties (16)
Categorie: Ervaringen, Views: 5.101

Kwart voor vijf op een vrijdagmiddag. Het weekend staat voor de deur en je bent met je gedachten al aan het bedenken wat je route naar het café wordt wanneer je opeens aandrang krijgt. Yup, het is tijd om die 's middags geconsumeerde bruine boterhammen om te zetten in een eveneens bruine trui.

Je werkt de laatste emails weg en sluit alles in kantoor af waarna je op je gemak richting het toilet loopt om je laatste wapenfeit van de dag tot uitvoer te brengen. Gezien het tijdstip is het niet druk op kantoor wat je de gelegenheid geeft een waar kunststuk van die bruine trui te maken.

Net wanneer je jezelf comfortabel geinstalleerd hebt en merkt dat het niet lang meer gaat duren todat je een halve kilo lichter gaat zijn hoor je de deur van de toiletruimte opengaan. "Hopelijk moet hij alleen even plassen, dan ga ik daarna mijn gang wel." denk je nog.

Maar nee, de deur naast je gaat open en een duidelijk geluid afkomstig van een opengaande rits laat zich horen. Shit, daar zit je dan met een buurman die ook zijn werkweek nog even goed wil afsluiten. Het feit dat beide toiletten aan de bovenkant open zijn betekend dat elk geluid door beide mannen gehoord kan worden. Daar wordt je je op zo'n moment heel erg bewust van.

Er zit niks anders op om maar zo normaal mogelijk je behoefte te doen. Je besluit niet te wachten totdat de ander klaar is en je zet even aan.

Prrt.

"Hnnng"

Prrrrt.

"Hnnnng"

*Plons*

"Pfff"

Prrt.

Even is het totaal stil alsof je buurman vol aandacht zit te luisteren wat je aan het doen bent. Je besluit papier te pakken om het zitgedeelte weer toonbaar te maken. Elke scheur van de wc-rol klinkt als een fanfare die in dezelfde toiletruimte staat zo lijkt het. Je probeert zo snel mogelijk alles op te ruimen om in ieder geval niet herkend te worden.

Na twee velletjes papier vakkundig te hebben voorzien van een zomers kleurtje merk je dat je buurman ook zijn lading gelost heeft. Met iets meer haast pak je de volgende serie wc-papier.

Ellende dat je juist deze keer de nog zachte kleivariant had, waarschijnlijk toch teveel koffie gedronken die middag. Je opruimactiviteiten duren langer als gehoopt. Na een laaste inspectie ben je tevreden met het resultaat en spoel je snel door.

Het geluid van vallend water geeft een mooie buffer om snel je broek aan te doen en te zorgen dat je riem doet waar hij goed in is, je broek ophouden. Je controleert even snel of de situatie toonbaar is voor de volgende klant en je haast je naar de wasbak.

Je hoort afsluitende geluiden bij de man waar je een aantal seconden daarvoor nog gescheiden door een aantal stenen en tegels buurman tegen mocht zeggen, teken dat je snel moet zijn met je handen droog te maken.

En jawel, net voordat de deur van je voormalig buurman opengaat heb je het geflikt, je bent op tijd uit de toiletruimte kunnen glippen. Dat scheelde niet veel, maar je hebt er voor kunnen zorgen dat je elkaar niet gezien hebt. Trots kun je het weekend in.

Open toiletten, het kan meer stress opleveren dan gedacht.

De blauw L.

Door Wom op woensdag 4 mei 2011 13:57 - Reacties (18)
Categorie: Ervaringen, Views: 5.099

Het behalen van mijn rijbewijs ging me redelijk soepel af, met zestien lessen en één keer opgaan werd ik doorverwezen naar het gemeentehuis om daar mijn roze papiertje op te halen. Tegenwoordig is dat een hip en trendy creditcard-achtig kaartje maar ik ben nog van de generatie die geacht werd met een oversized portemonnée rond te lopen om z'n rijbewijs kwijt te kunnen.

Hoewel ik er zelf maar kort van heb mogen genieten heb ik toch een soort van band opgebouw met rijschoolhouders. Niet dat ik het type ben wat iedere blauwe L begroet met uitbundige begroeting maar op de een of andere manier pas ik mijn rijgedrag toch altijd aan.

Mensen die rijles krijgen rijden uiteraard volgens de regels en de bestuurders willen alles zo netjes mogelijk oplossen. De perfecte zit, beide handen op het stuur en alle spiegels gericht waar ze op gericht moeten zijn. Met uiteraard daarnaast de alwetende rijschoolhouder die braaf hetzelfde traject voor de 1432ste keer aflegt.

Wanneer ik een lesauto tegenkom is mijn reactie elke keer weer anders. De ene keer probeer ik zo netjes mogelijk afstand te houden en braaf ruimte voor fouten van de cursist in acht te houden. Maar soms krijgt een andere wat meer donkere kant van mij de overhand en wil ik er in volle vaart voorbij vliegen, wetende dat de lesauto dit sowieso nooit zal doen.

Je hebt echter uitzonderingen op deze regel zo heb ik geleerd. Een donkere Toyota Avensis met de bekende L en een jongeman van rond de 18 jaar aan het stuur staan naast mij te wachten totdat het licht groen wordt. Sportieve rijder als ik ben verwacht ik als eerste weg te zijn maar een blik opzij leert me dat dit niet het geval is.

"Whut.. wat gaan we nu krijgen?". Macho als ik ben laat ik dit niet over me heen gaan en trap mijn gaspedaal in tot de kickdown, automatisch een tweetal versnellingen terugschakelende. "Wroaaaaap" zegt mijn uitlaat en ik vlieg er redelijk vlot voorbij.

Waar normaal de Toyota kleiner in mijn spiegel zou moeten worden blijft deze echter op mijn kont zitten en maakt aanstalte om mij in te halen. Ingehaald worden door een lesauto, dit gaat een nieuwe ervaring voor mij worden. Verbaasd over het feit dat een lesauto dergelijk gedrag laat zien houd ik me braaf aan maximum snelheid en zie de Toyota aan de horizon verdwijnen.

Maar ik had toch duidelijk de blauw L gezien? En er zat duidelijk een ouder iemand naast, dus wat is er hier in godesnaam net gebeurd? Autorijschool de Dolle Dwaas? Was dit een lesauto van een rijschool die je opleidt tot snelheidsmaniak? Toen viel het kwartje, de Belgische platen.

In België kun je als 18-jarige namelijk les krijgen van je ouders, je mag dan in hun auto doordeweeks en overdag onder supervisie leren autorijden. Niks rijschool en braaf rijgedrag naast een instructeur. Nee, een pa die ook van doortrappen houdt en niet graag ingehaald wordt staat garant voor weer een dwaze bestuurder op de weg erbij.

Sinds die keer kijk ik toch weer heel anders tegen de brave Nederlandse jongeren aan die aan het leren lessen zijn en houd ik nog wat extra afstand. Ik raad je aan hetzelfde te doen.