De kunst van op een knopje drukken.

Door Wom op dinsdag 21 april 2015 15:38 - Reacties (12)
Categorie: Ervaringen, Views: 5.369

In een regio wonen waar geen treinen te vinden zijn zorgt er voor dat je op jonge leeftijd al snel onder de indruk bent van een trein. Voor veel mensen is het een alledaags vervoersmiddel die weinig opbeurende gevoelens opwekt. Maar de eerste keer de trein zien als een jong knaapje is toch een hele belevenis.

Geholpen door het feit dat mijn eerste keer in de trein een dagje weg naar Madurodam betekende, zorgde voor romantische gevoelens bij het zien van een trein. Samen met oma eerst de bus in die ons na een half uur aan het veerplein afzette. Daar wachten tot een van de veerboten aanmeerde om zo richting het dichtstbijzijnde treinstation te komen. Spanning en sensatie alom zoals u merkt, mede geholpen door het voorspel van een dik uur natuurlijk.

Maar kleine bebrilde jongetjes uit een grensdorpje worden iets minder kleine bebrilde pubers met puistjes en een vlassig snorretje. Na een periode van leren omgaan met haargroei en hormonen komt de tijd dat er gestudeerd moet gaan worden. Dit betekende dus richting de bewoonde wereld om iets te gaan leren over de wereld van computers.

Normaal gezien was het de befaamde bus die voor het vervoer zorgde. Simpel mechanisme. Je zorgt dat je op een bepaalde tijd bij de halte bent, zwaait vriendelijke naar de chauffeur, waarna de deur opengaat en je kunt instappen. Het voelde altijd een beetje alsof je door de magische deur bij Henny Huisman stapte dankzij alle bijbehorende geluiden.

Toch gebeurd het wel eens dat je een bus mist. Ondanks dat je vriendelijk zwaait doet de chauffeur alsof zijn neus bloedt en gaat je halte voorbij. Klagen op Twitter kon in die tijd nog niet, dus was het al snel zoeken naar alternatieven. Toen viel mijn oog (gelukkig niet letterlijk) op het treinstation. Geholpen door een vriendelijke conductrice was mijn alternatieve reisplan in no-time in orde. Van dorpsjongen naar stadsjongen in vijf minuten.

Vol goede moed stap je in de al wachtende trein. Geholpen door het zojuist gevonden zelfvertrouwen weet je te herinneren dat je in de trein niet op een stopknop moet drukken wanneer je er uit wilt. Deze trein zal automagisch stoppen op de plek waar jij de met nostalgische gevoelens geladen veerboot kunt opstappen. Dergelijke gelukzalige momenten moet je koesteren.

Hoewel ik mijn pas gekochte LG 32MB MP3-speler op standje instant-doof had staan drong de muziek niet echt tot me door. Gespannen leefde ik toe naar het moment dat mijn station er aan kwam. Ruim op tijd wrong ik mij langs de smalle glazen deur naar beneden toe en wachtte tot de trein tot stilstand kwam. Wachtende tot de deur open zou gaan en ik me weer voelde als een deelnemer aan de Playbackshow.

Maar de deur bleef dicht. Verbaasd zag ik mensen uit andere deuren uitstappen en voorbij lopen maar mijn deur bleef dicht. Dichtbij de deur gaan staan hielp ook niet zo bleek. Verbaasd keek ik rond mij, maar tegen de tijd dat ik moet had verzameld iemand aan te spreken om wat te vragen reed de trein verder.

Mijn pas ontdekte zelfvertrouwen was gedaald tot een minimum. Op de eerste plaats had ik geen idee waar ik precies bij de volgende halte terecht zou komen. Ten tweede had ik geen idee waarom mijn deur niet open ging. Een soort van paniek ontfermt je op zo'n moment over je. Net op tijd kreeg ik het heldere moment om samen met andere mensen mee te lopen naar de deur bij de volgende halte. En daar bleek uiteraard van zelf wat ik fout deed.

Er hangt een stom en lullig knopje naast de deur. Druk daar op en de deur zal bij de halte opengaan. Het meest simpele principe wat je kunt bedenken was te ingewikkeld geweest voor mij. Alsof je bij een trimsalon voor honden denkt aan een indoor loopband. Dat niveau.

De pech die ik had was dat er niemand via mijn deur naar binnen wilde en dat ik in het verleden me drukker maakte of ik een pannenkoek of hamburger ging eten, zodat ik niet opmerkte dat mijn oma er (waarschijnlijk) op gedrukt had.

Op de vraag waarom je te laat thuis kwam was de waarheid vertellen het meest pijnlijke wat je kon doen, dus vertelde ik maar dat ik mijzelf overslapen had. Terwijl ik het knopje van mijn wekker juist altijd prima weet te vinden. U ziet, het meest simpele kan soms nog lastig genoeg zijn.

Volgende: Hoe mannen mannen ontmoeten. 05-'15 Hoe mannen mannen ontmoeten.
Volgende: Vrijheid. 01-'15 Vrijheid.

Reacties


Door Tweakers user Colan, dinsdag 21 april 2015 15:46

Herkenbaar, als kleine treinreiziger was de bus voor mij een enigma.Zodoende had ik het tegenovergestelde probleem, ik dacht dat de 'stop' knop in de bus net zoiets was als de noodrem in de trein. Mijn verbazing was dan ook groot toen de bus met volle vaart de halte voorbij denderde waar uit uit had willen stappen. :X

Door Tweakers user GemengdeDrop, dinsdag 21 april 2015 17:27

De pech die ik had was dat er niemand via mijn deur naar binnen wilde en dat ik in het verleden me drukker maakte of ik een pannenkoek of hamburger ging eten, zodat ik niet opmerkte dat mijn oma er (waarschijnlijk) op gedrukt had.
Was het niet zo dat 'vroeger' die deuren automatisch opengingen? Eg, in de tijd dat je nog zo'n beetje struikelde over de conducteurs als je de trein in wilde rennen?

Door Tweakers user Niekfct, dinsdag 21 april 2015 20:37

Zo heb ik een keer 's avonds laat vertwijfeld meerdere malen op het deur-open-knopje lopen drukken, totdat er een oplettende reiziger mij met een grijns wist te vertellen dat het perron zich aan de andere kant van de trein bevond. 8)7

Door Tweakers user bonyuri, dinsdag 21 april 2015 22:35

Welkom in Zeeland ;)

Door Tweakers user xFeverr, woensdag 22 april 2015 01:06

Daar dacht ik ook aan: Station Vlissingen...

Echter rijd daar de trein niet verder, die draait zich om. Dat duurt wel een tijdje. Toen dacht ik aan bijvoorbeeld Den Helder, maar dat is ook een kopstation toch?

Door Tweakers user DjVe, woensdag 22 april 2015 08:43

Ook leuk om in slaap te vallen en wakker te worden in de treinwasstraat.... Wat een feest was dat!

Door Tweakers user Vnze, woensdag 22 april 2015 09:21

Leuk geschreven!

Mijn grootste angst in het openbaar vervoer: twee bussen komen gelijktijdig aan maar gaan van jouw opstaphalte naar twee totaal verschillende richtingen. Je zwaait naar de tweede bus maar de eerste stopt en de tweede gaat vrolijk door. De eerste keer dat ik dat aan de hand had uit schaamte toch op die (verkeerde!) bus gestapt en wetende dat buschauffeurs het hier er niet echt op hebben als je de halte er na terug af wil gewacht tot ik bekend terrein zag.

Gelukkig bleek het dat beide bussen nog een drietal haltes gemeenschappelijk hadden nadat hun wegen de eerste keer splitsten maar voor mijn eindhalte. Een uurtje wachten later (het was 2 uur 's nachts op de koop toe) dan toch op de juiste bus geraakt.

Door Tweakers user DonJunior, woensdag 22 april 2015 10:08

Leuke blog, leest lekker weg!

Door Tweakers user RadioKies, woensdag 22 april 2015 10:24

Haha

Toen ik voor het eerst met de trein van Zwolle naar Tilburg ging (alleen ook) wist ik welk station ik moest hebben om uit te stappen en hoe lang de rit ongeveer zou duren. Na een half uur reistijd ben ik iets gaan lezen of muziek gaan luisteren maar lette wel op of ik een bordje met de naam op het station van Tilburg zag zonder ook maar op andere dingen te letten (zoals de namen van het station waar ik langs ging), alleen tunnelvisie op een naambordje Tilburg CS. Op een gegeven moment duurde de reis wel heel erg lang en begon ik mij wat zorgen te maken. Was het eerste half uur dat ik niet had opgelet het station al voorbij gekomen? Is de reis toch langer? Gewoon blijven zitten, je halte komt wel! Toen de trein op een gegeven moment stopte en wist te melden dat hij het eindstation had bereikt raakte ik lichtelijk in paniek, maar nog erger toen ik erachter kwam dat ik niet ergens bij Tilburg was, maar ergens in Limburg terecht was gekomen... :X

Gelukkig had ik van jongs af aan al een gsm (een echte Swing 200 oid), anders denk ik dat ik vanaf die dag spoorloos pun haha! verdwenen zou zijn.

Door Tweakers user The Milkman, woensdag 22 april 2015 23:35

Ja!
Of juist geen idee hebben dat je moet zwaaien als de bus er aan komt :)

Door Tweakers user Zenety, donderdag 23 april 2015 14:26

Haha erg leuke blog! Leest inderdaad lekker weg :)

Leuk voorbeeldje is ook met de bus die ik iedere dag neem. De stopknoppen in deze bussen (Breng) moet je behoorlijk doordrukken. Dus even zachtjes op de knop drukken zit er niet bij. Vaak zit ik dan achterin in de bus en zie ik mensen zacht op de knop drukken en gebeurt er dus niks. Ze beginnen direct zenuwachtig om zich heen te kijken of er nog een andere knop in de buurt zit die het "wel" doet. Stiekem druk ik dan op de knop die bij mij in de buurt zit en horen ze het geluid die af gaat als er op "stop" word gedrukt. Je ziet direct een vlaag van opluchting ;)

Door Tweakers user Waarnemer, vrijdag 8 mei 2015 17:17

Ja leuk, zondagavond laat naar Den Helder (25 jaar terug) op weg naar Willemsoord om de dienstplicht te vervullen... (voor de jongeren, dienstplicht is het werk wat je niet wou, maar je de rest van je leven over praat)..

Zondagavond laat was Den Helder station al pikkedonker, een beetje van het weekend nog benevelde matroos vond dat niet zo heel erg want felle lampen ... nou ja.. bier en felle lampen gaan niet samen...

Dus Den Helder pikkedonker.... Dat was Schagen, Julianadorp en Den Helder Zuid dus ook rond die tijd... nou weet ik niet meer waarom, maar op een van die stations kon het nog wel es duren voordat-ie verder reed.
Mooie truuk was dan om te doen of je wakker schrok en je barang (plunjezak, weekend tas, walkman (voor de jongeren: voorloper van de MP3 speler en je moest voor ongelukjes een potlood bij je hebben) ging rapen en mompelen en vloeken ook...
Binnen no-time stonden er dan meer van die slaapkoppen op en renden met hun spul het perron op om een vermeende taxi of bus te halen....... met een beetje pech gingen dan gelijk de deuren dicht en stonden ze daar in het donker... wachten op de volgende............als je al niet de laatste trein had....

Gelukkig had je als ZM een ov jaarkaart van de koningin....

Reactie formulier
(verplicht)
(verplicht, maar wordt niet getoond)
(optioneel)

Voer de code van onderstaand anti-spam plaatje in: