Wom's Wondere Wereld

Het zal je maar gebeuren dat je als grassprietje ter wereld komt. Ten eerste ben je totaal niet uniek te noemen en er wordt nog redelijk onzorgvuldig met je omgesprongen ook! Je wordt daar maar van een einde op de grond gedonderd en verder kun je het eigenlijk wel uitzoeken.

Mocht je dan alle moed verzameld hebben om eens je kop boven te steken blijkt dat je helemaal niet alleen bent. Enige manier om jezelf te onderscheiden is er amper. Het enige wat je eigenlijk kunt doen is groeien. Een groentje zul je altijd blijven dus je kunt je ook alleen daar maar op richten.

Uiteraard krijg je hulp. Sowieso sta je door weer en wind maar wat met de wind mee te wapperen. Maar zo af en toe wordt je dus helemaal natgespoten. Zoveel dat je bijna verzuipt en eigenlijk een hele tijd met je voeten in het water staat. Gezond kan het nooit zijn. Tot overmaat van ramp is het zelfs zo dat als je niet hard genoeg groeit je gewoon stront naar je toegeworpen krijgt. Stront!

Stel je voor dat iemand je wil aanmoedigen om je best te doen. Dit kan met complimentjes, schouderklopjes of gewoon een duim omhoog. Nee, als grassprietje wordt je met stront bekogeld.

Zul je zien, na al die inspanningen ben je dan eindelijk de grootste in de hele omgeving. Het moment dat je boven eenieder uittorent en als trotse koploper staat mee te zwiepen in de wind. Beter dan dit wordt het niet zeg maar.

En wat gebeurt er dan? *Zjoeeeeeeng*: een mes over je kop waardoor iedereen opeens gelijk is en het hele verhaal weer van voren af aan begint.

Nee, ik wil nooit een grassprietje worden...